به یاد ایام !!

حدود15 سال پیش کار برروی مدارات رکوردر کاست و مدارات Dolby NR جزو علاقمندیهام بود

ساخت اوسیلاتور های فرکانس بالا (حدود80 کیلوهرتز) برای ساخت مدارات ضبط روی کاست . و مدارات کاهش نویز دالبی خود چالشی هیجان برانگیز بود

آی سی cxa1331 ساخت کارخانه سونی که برای دالبی نوع B و C طراحی شده بود آن زمان در ایران موجود بود (در فروشگاه الکترانس پاساژ جمهوری ) . و این آی سی این امکان ضبط و پخش کاست در حالت دالبی را داشت .

یعنی هم دالبی رکوردر وهم دالبی پخش داشت .

رکورد روی نوارهای نرمال / کرم / متال و تفاوت اونها در مقدار دامنه سیگنال و  مقدار دامنه لازم برای فرکانس اوسیلاتور و مهمتر از اونها پاسخگویی متفاوت فرکانسی در رکورد که داشتن منحنی اکولایزینگ مخصوص برای رکورد هرنوع رو میطلبید تجربه ای بسیار جالب و دوست داشتنی بود 

 

مدارات DOLBY NR برای کاهش نویز سفید ناشی از بهره بالای تقویت کننده های هد و اصطکاک نوار مغناطیسی روی هد  طراحی شده بودند. 

قبل از رایج شدن سی دی امکان رکورد کاست با کیفیت بالا و داشتن دک مرغوب با امکانات DOLBY NR و DOLBY HX PRO یکی از دغدغه های آدیوفیل ها بود ضمن اینکه دسترسی به کاست های اورجینال هم بسیار دشوار بود

افت کیفیت در کپی کردن کاست از موارد اجتناب ناپذیر بود .برخی ها با قرار دادن اکولایزر در مسیر رکورد و تنظیم تونالیته سعی در بر طرف کردن این افت داشتند . ولی کاهش جزئیات غیرقابل اجتناب بود و اکولایزر کار رو بدتر هم میکرد

کاست ها به مرور زمان هم در اثر اصطکاک و کارکرد دچار افت کیفیت میشدند

با تعویض هد معمولا پاسخ فرکانسی دستگاه دچار مشکل میشد و...

DOLBY HX PRO مقدار دامنه فرکانس اوسیلاتور رکوردر رو متناسب با فرکانس و دامنه سیگنال تنظیم میکرد و بهترین حالت رکورد با لول بالا رو میسر میساخت 

 باز هم افت کیفیت وجود داشت ولی خب صدا آنالوگ بود !!

اما داشتن سکوت مطلق بزرگترین مشغولیت ذهنی من بود . دالبی C حالتی نزدیک به سکوت داشت  و بهتر از اون dbx بود .

تونستم اپ امپ هایی پیدا کنم که فوق العاده کم نویز هستند .

اولین تقویت کننده صوتی که ساختم مربوط به یازده سالگیم میشه . یک تقویت کننده هد با آی سی M5152l و آمپلی فایر با آی سی TA7205a ساخت توشیبا . مدار بصورت point to point و قطعات روی مقوای ضخیم که با سوزن سوراخ شده بود بسته شده بودند . اولین صدایی که گرفتم با باطری بود و لذتی توصف ناپذیر داشت .

متاسفانه نوجوان های امروزی بیشتر با کامپیوتر و گیم و اینترنت و دنیای مجازی اوقات فراغتشون رو پر میکنند و DIY و خلاقیت نه تنها از یاد رفته بلکه ارزش و معنی نداره .

فکر میکنم بیشتر بخاطر اینه که همه چیز رو بصورت آماده و با قیمتی معقول میتونند تهیه بکنند. وبیشتر اوقات چون نمیدونند چه زحمتی واسه این تکنولوژی ها کشیده شده قدرشو نمیدونند و در نتیجه لذت کافی هم نمیبرند.

چند دهه پیش که در کشو ر ما فقط کاست در دسترس عموم بود و یک کاست تنها حدود 60 دقیه آهنگ در خود جا میداد اونم کاست هایی که کپی دست چندم بودند داشتن چند صد آلبوم موسیقی با کیفیت بالا روی یک سخت افزار به اندازه بند انگشت  رویایی بیش نبود. 

 

در عوض هر آلبوم ارزش خاصی داشت و مردم به طور فله ای آهنگ گوش نمیکردند !!

ماهها در انتظار آلبوم جدید از خواننده مورد علاقه میموندیم . وخواننده ها هم فله ای نبودند !

هر تک آهنگ خودش دنیایی بود و علی رغم کیفیت پایین مخاطب تبادل حسی و روانی با موسیقی داشت .

برداشت شخصی ام اینه که برخلاف بالا رفتن تکنولوژی و بیشتر شدن امکانات متاسفانه کیفیت دریافت عموم مردم از موسیقی سیر نزولی داشته و حتی بیشتر آئودیوفایل ها به سخت افزار علاقه نشون میدن تا روح موسیقی و زیبا شناسی فطری

نظرشما چیه ؟!

 

/ 14 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
امین

من هم با نظر شما موافقم.. چند کاست قدیمی دارم که با دک های تکنیک آن زمان و هدهای کریستال بر روی کاست های maxell ظبط شده و کیفیتشون با سی دی های اورجینال برابری میکنه.. واقعا این روزها آهنگ با کیفیت خوب کم پیدا میشه و همه دلشون رو به چند تا عدد خوش میکنند. خیلی از آهنگ هایی که بهmp3 تبدیل شده معلوم نیست با چه سیستم و نرم افزاری تبدیل شده و فقط به صورت ظاهری میبینیم که نوشتند 320kbs و هیچ کیفیتی هم نداره در صورتی که خیلی از آهنگهای قدیمی که اوایل ورورد mp3 به دنیای موزیک در دسترس مردم بود کیفیت 64kbs داشتند ولی خیلی خیلی با mp3 های امروزی متفاوت بود و هست آهنگ با جزئیات کامل و کیفیت عالی. این روزها مردم دنبال کیفیت نیستند و تعریف کیفیت براشون بالا بودن صدا و یا بیس و تریبل قوی هست.

امین

ساب ووفر ماشین فقط برای سر و صدا کردن خوبه..(البته در ماشین بعضی مواقع لازمه) به نظر من اگه سیستم با کیفیتی داشته باشیم و برای کامل شدن و قویتر شدن بیس در بعضی از آهنگها, در ماشین از یک ساب استاندارد و در حد نرمال استفاده کنیم کافیه.. ولی این روزها بعضی بیشتر برای اینکه صدای سیستم و بیس قوی ساب رو به رخ بکشند از سابهای پر قدرت و یا بیشتر استفاده میکنند و فقط اطرافیان رو آزار میدن.. و به قول خودشون دارن از صدا لذت میبرند. ولی به نظر من سیستم استریو خونه اصلا ساب ووفر نیاز نداره.. به قول خودتون: اگه دنبال صدای های فای میگردید که بتونید توش عمق صدارو احساس کنید وطنین صدا و رنگ سازها توش کاملا مشخص باشه واز همه مهمتر گوشتون خسته نشه باید یک سیستم استریو با 2 باند( چپ و راست) انتخابتون باشه واین استاندارد طبیعته ! ممنونم از مطالب مفیدتون[گل]

مهدی

متاسفانه این روزا خیلی از آدیوفایل ها تبدیل شدن به اوسیلوسکوپ. به جای اینکه از موسیقی لذت ببرن سر اینکه صدا ۰.۰۱٪ بهتر بشه حاضرند هزاران دلار هزینه کنن و در آخر هم خودشون رو فریب بدن که «صدا خیلی فرق کرد!!!»

mohsen++

یادش بخیر یه مکانیزم دو لبه یه کنترل دور موتور an6650 یه بری ترانزیستوری یه جفت lm386 برد ساخته شده با ماژک و لتراست قاب پلاستیکی ساخته شده از تابلوی شکسته مغازه یکی از دوستان شد اولین واکمن دست ساز من دستتون درد نکنه یاد آور خاطات خوبی بودید صمیمانه متشکرم

آرش

مطلبی که اقای مهدی گفتن منو یاد یه مساله ی جالب انداخت گفتم شاید بد نباشه اینجا بگم دوستی بود که به تازگی با ایشون اشنا شدیم. ایشون که هیچگونه شناختی از صدا نداشت و فرق "هرتز" با "کیلوهرتز" رو نمیدونست (!) و فقط 10-15 میلیون پول بی زبون رو صرف خریدن 30-40 جفت بلندگوهای قدیمی و زهوار در رفته کرده بود (هرچی تعداد وفرهای 15 اینچش بیشتر باشه یعنی بهتره[نیشخند]) ، جالب اینجا بود که این دوست تازه کار اونقدر مدعی بود به حدی که یکبار برای شنیدن صدای یه سیستم های-اند چند صد میلیونی رفته بودیم به شو روم یکی از دوستان، ایشون هم با خودمون بردیم چون خودش با دوستان فروشنده آشنایی نداشت. ما معمولا وقتی این سیستم هارو گوش میدیم سعی میکنیم توجه رو از صدا به خود موسیقی جلب کنیم. جالب اینجا بود که دوست فوق الذکر که تا اون تاریخ بهترین بلندگویی که شنیده بود یحتمل HMP100 بود، بعد از اون جلسه به زرس قاطع اصرار میکرد که بلندگوی 70 هزار دلاری که شنیده بود، از 500 هرتز تا 4000 هرتز رو اصلا پخش نمیکرد! [خنده] ایشون الان به کار کالیبره کردن اسکوپ های فوق پیشرفته مشغول هستند!!

علی اکبر پاشازاده

بله""واقعا همین گونه است..منی که این مطلب دارم میگم""شاید یکی از آیودیوفیلهای معدودی باشم که نزدیک به 1000 صفحه آنالوگ 33 دور موسیقی کلاسیک دارم"و سیتسمم هم تا حدی برای یک اتاق خواب کافی هست"و چون خودم موسیقی کار میکنم"تا حدی میدونم علاقه مندان ففط برای تفریح و فخر فروختن به دیگران به اینکار علاقه نشون میدن ""البته این علاقه زمانیست. سیستم من amplifier:ca2000 yamaha turantable:thorens126mkII with sme arm and technics sl-23a dac&phono stage:nad 2equlizer:sansui&behringer akai gx 630 reel tape cassette:technics cables:sommer carbon cable germany speaker:infinity refernce series

حامد

کاملا موفقم...نمیدونم چرا هر چی علایق در دسترس تر مکیشن لذت بردن ازشون کمتر میشه... یه زمانی یک سال رو با دو کاست میگزروندیم و واقعا لذت میبردیم از اهنگها و صدای هیس همیشگی توی نوارهای کاست! اما حالا با کیفیت چندین برابر اهنگها و تصاویر و در دسترس بودن اونها هیچ وقت لذتی که گذشته داشتن رو ندارن.... این قضیه فقط توی موسیقی پیش نیومد ...مثلا توی عکاسی هم پیش اومد... دوربینهای دیجیتال خداد مگا پیکسلی! که فقط کار انبار کردن خاطرات رو دارن ولی هیپچ وقت نمیتونن جای دیدن عکس ظاهر شده روی کاغذ و رد و بدل کردن اون عکس بین اعضا ی خوانواده رو بگیرن....

مهران

از همه اینا بگذریم هیج صدایی بهتر از رفرنس reel نیست. همون زمانی که کاست ها صدا را با هیس پخش می کردند reel بهترین کیفیت ممکن رو پخش میکرد. reel آخرین تلاش بشر برای صدا بود و هست. akai gx 400d ss

ارسطو

همون‌طور كه مي‌دونيد تكنولوژي ريل مخصوص ضبط صدا و توليد مستر هست. براي پخش صدا معمولا از تكنولوژي‌هاي ديگه‌اي مثل همون كاست يا صفحه استفاده مي‌شد. به نظر من صفحه گزينة بهتري از كاست هست چون هم كيفيت مناسب‌تري داره هم براي اقتصاد موسيقي بهتره چون نميشه او رو به راحتي كپي كرد. و هم با توجه به تايم نسبتاًم كوتاهي كه داره باعث ميشه شنونده توجهش رو به موسيقي از دست نده و در اون تايم محدود واقعاً به موسيقي گوش كنه. اين تكنولوژي در دنيا هنوز برقراره و طرفداران خودش رو داره اي كاش ما هم مي‌تونستيم توي ايران اين سيستم رو احيا مي‌كرديم. به نفع همه بود. مخصوصاً تك آهنگ‌هايي كه روي صفحه‌هاي كوچك ميشه منتشرشون كرد در آن صورت اگر يك موزيسين ميتونه فقط يك يا دو آهنگ خوب بسازه ديگه لازم نباشه يك ساعت موسيقي پوچ و بي‌ارزش رو ضميمش كنه تا يك آلبوم توليد بشه.

محسن

کلمه کلمه حرفاتو میفهمم..من 30 سالمه و اولین آمپلیمو وقتی کلاس دوم راهنمایی بودم ساختم..13 یا 14 سالگی..نوار کاست..سکوت مطلق..نویز..ساعتها وقت میزاشتم تا یه خروجی بگیرم..TDA2005 و مدار کراس اوور دست ساز..با حداقل بودجه..از پس انداز پول تو جیبیایی که ترجیح میدادم زنگای تفریح آب دهن قورت بدم تا سر برج بتونم یه آی سی بخرم.....الان جوونا این حرفارو مسخره میکنن..نمیدونن چی رو نمیدونن!!!