آموزش ساخت آمپلیفایر و سیستمهای صوتی های فای

ایمیل نویسنده وبلاگ : Arefff@gmail.com

به یاد ایام !!
نویسنده : عارف - ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ آبان ۱۳٩۱
 

حدود15 سال پیش کار برروی مدارات رکوردر کاست و مدارات Dolby NR جزو علاقمندیهام بود

ساخت اوسیلاتور های فرکانس بالا (حدود80 کیلوهرتز) برای ساخت مدارات ضبط روی کاست . و مدارات کاهش نویز دالبی خود چالشی هیجان برانگیز بود

آی سی cxa1331 ساخت کارخانه سونی که برای دالبی نوع B و C طراحی شده بود آن زمان در ایران موجود بود (در فروشگاه الکترانس پاساژ جمهوری ) . و این آی سی این امکان ضبط و پخش کاست در حالت دالبی را داشت .

یعنی هم دالبی رکوردر وهم دالبی پخش داشت .

رکورد روی نوارهای نرمال / کرم / متال و تفاوت اونها در مقدار دامنه سیگنال و  مقدار دامنه لازم برای فرکانس اوسیلاتور و مهمتر از اونها پاسخگویی متفاوت فرکانسی در رکورد که داشتن منحنی اکولایزینگ مخصوص برای رکورد هرنوع رو میطلبید تجربه ای بسیار جالب و دوست داشتنی بود 

 

مدارات DOLBY NR برای کاهش نویز سفید ناشی از بهره بالای تقویت کننده های هد و اصطکاک نوار مغناطیسی روی هد  طراحی شده بودند. 

قبل از رایج شدن سی دی امکان رکورد کاست با کیفیت بالا و داشتن دک مرغوب با امکانات DOLBY NR و DOLBY HX PRO یکی از دغدغه های آدیوفیل ها بود ضمن اینکه دسترسی به کاست های اورجینال هم بسیار دشوار بود

افت کیفیت در کپی کردن کاست از موارد اجتناب ناپذیر بود .برخی ها با قرار دادن اکولایزر در مسیر رکورد و تنظیم تونالیته سعی در بر طرف کردن این افت داشتند . ولی کاهش جزئیات غیرقابل اجتناب بود و اکولایزر کار رو بدتر هم میکرد

کاست ها به مرور زمان هم در اثر اصطکاک و کارکرد دچار افت کیفیت میشدند

با تعویض هد معمولا پاسخ فرکانسی دستگاه دچار مشکل میشد و...

DOLBY HX PRO مقدار دامنه فرکانس اوسیلاتور رکوردر رو متناسب با فرکانس و دامنه سیگنال تنظیم میکرد و بهترین حالت رکورد با لول بالا رو میسر میساخت 

 باز هم افت کیفیت وجود داشت ولی خب صدا آنالوگ بود !!

اما داشتن سکوت مطلق بزرگترین مشغولیت ذهنی من بود . دالبی C حالتی نزدیک به سکوت داشت  و بهتر از اون dbx بود .

تونستم اپ امپ هایی پیدا کنم که فوق العاده کم نویز هستند .

اولین تقویت کننده صوتی که ساختم مربوط به یازده سالگیم میشه . یک تقویت کننده هد با آی سی M5152l و آمپلی فایر با آی سی TA7205a ساخت توشیبا . مدار بصورت point to point و قطعات روی مقوای ضخیم که با سوزن سوراخ شده بود بسته شده بودند . اولین صدایی که گرفتم با باطری بود و لذتی توصف ناپذیر داشت .

متاسفانه نوجوان های امروزی بیشتر با کامپیوتر و گیم و اینترنت و دنیای مجازی اوقات فراغتشون رو پر میکنند و DIY و خلاقیت نه تنها از یاد رفته بلکه ارزش و معنی نداره .

فکر میکنم بیشتر بخاطر اینه که همه چیز رو بصورت آماده و با قیمتی معقول میتونند تهیه بکنند. وبیشتر اوقات چون نمیدونند چه زحمتی واسه این تکنولوژی ها کشیده شده قدرشو نمیدونند و در نتیجه لذت کافی هم نمیبرند.

چند دهه پیش که در کشو ر ما فقط کاست در دسترس عموم بود و یک کاست تنها حدود 60 دقیه آهنگ در خود جا میداد اونم کاست هایی که کپی دست چندم بودند داشتن چند صد آلبوم موسیقی با کیفیت بالا روی یک سخت افزار به اندازه بند انگشت  رویایی بیش نبود. 

 

در عوض هر آلبوم ارزش خاصی داشت و مردم به طور فله ای آهنگ گوش نمیکردند !!

ماهها در انتظار آلبوم جدید از خواننده مورد علاقه میموندیم . وخواننده ها هم فله ای نبودند !

هر تک آهنگ خودش دنیایی بود و علی رغم کیفیت پایین مخاطب تبادل حسی و روانی با موسیقی داشت .

برداشت شخصی ام اینه که برخلاف بالا رفتن تکنولوژی و بیشتر شدن امکانات متاسفانه کیفیت دریافت عموم مردم از موسیقی سیر نزولی داشته و حتی بیشتر آئودیوفایل ها به سخت افزار علاقه نشون میدن تا روح موسیقی و زیبا شناسی فطری

نظرشما چیه ؟!